Çocuklar her zaman duygularını sözcüklerle ifade edemeyebilir. Bu nedenle ağlama, bağırma, vurma ya da geri çekilme gibi davranışlar farklı ihtiyaçlara işaret edebilir.
Öfke anında ilk hedef davranışı hemen açıklamak değil, ortamı güvenli tutmak ve çocuğun duygusal yoğunluğunu azaltacak bir temas kurmaktır.
Durum sakinleştikten sonra kısa ve anlaşılır konuşmalar yapmak, çocuğun ne yaşadığını fark etmesine ve farklı ifade yolları geliştirmesine destek olabilir.
Öfke sık, yoğun ya da çevreye zarar verecek biçimde yaşanıyorsa aile içinde tek başına çözmeye çalışmak yerine uzman görüşü almak daha sağlıklı bir yol olabilir.